Volg ons!

Vicky Fisscher post thumbnail

Voor wie het nog niet was opgevallen: We horen er helemaal bij. Ze willen ons allemaal zien, show it show it. Ze willen het ook allemaal meebeleven, be a part of it. In welke wereld zijn wij 45p  beland? Dranghekken en slingers zijn tegenwoordig je eerste beelden op vrijdagavond. En toch zijn we gewoon gebleven en allen wars van kapsones. Ja Vink praat met Lazio Roma zegt zijn zaakwaarnemer maar die ruikt knaken. Maar goed. Heel het terrein ten behoeve van de 45p. Heel Sportpark Hamerden ademt 45p. Vanuit zuidoostelijke richting beneemt het je de adem al op de Rivierweg. Vanuit noordwestelijk heb je de natuurlijke barrière van de IJssel maar zo gouw je fiets naar voren helt houdt niets het meer tegen. Het virus dat 45p heet. Het wedstrijdsecretariaat is druk met alle uitnodigingen richting de 45p vriendelijk doch resoluut af te wimpelen. Zo droop het eerste verzoek nog na van de kwijlerij van de schrijver. De 2e mail, na onze afwijzing (te druk- vol programma-nee ook niet voor een avond drank, wos en wilde wijven) was zeker niet minder vochtig maar zouter. Jongstleden vrijdag was het al niet minder. Bijna (1 was er niet maar ik ben ook niet door te knieën gegaan, dus wellicht iemand gemist) de hele toernooicommissie was er. De hele meidencommissie was er. Wat een drukte. Voordeel is wel dat de kleedkamers lekker schoon zijn, de lijnen vers gekalkt, de ballen extra gepoest en dat de thee warm opgediend wordt. Ja dat doet zo een meidenclan dan voor ons.
Na onze toezegging het Tegeltoernooi in ieder geval met vier 45p helden te verrijken, komen de eerste spionnen weer mee ballen. Angstig als ze zijn voor de naderende afstraffing. Evenals in 2014. Toen was het Jan die het probeerde te vatten en t niet vatte , daarna bijgestaan door technische manager Hans die zich de vingers blauw schreef in zijn Louis van Gaal voetbalaantekenboekje en uiteindelijk ook de bietenbrug op ging.
Het waren -de enige- 2 afgetrainde lijven van het VE 1 team, Terminator Rensen en “ik kom altijd van links “Mark die schuchter met het tasje bij de statafels stonden. Mogen we meedoen? Tuurlijk, haak aan.
Zonder enige gene gewoon om 20.10 veld B1 betreden en om 20.15 aanvangen. 18 man sterk waarbij de 2 spionnen, voor enkelen verrassend, beide de rode kleur verdedigden. Wat een pot was dit dan weer. Daar waar we normaal de 20 treffers makkelijk aantikken kwamen we door het mee hobbelen van deze heren niet verder dan een schamel aantal van 12. Er werd veel meer gelopen, maar als de ballen ook niet strak in de voeten gespeeld wordt, moet je wel he. Zo gaan ze ons dus bespelen. Niet op techniek en voetballend vermogen. Maar lopen gaan ze de 16e juni. Veel lopen en slecht inpassen, dat kunnen de heren stratenmakers van de VE1.
Door al dat geren waren er meer handjes op de knietjes te zien dan bij het dagelijkse kringgesprek van Peuterspeelzaal Prietpraat .
Dat wij wat ouder zijn, is bij alle volgers bekend maar dat we vernieuwend zijn, dat weet men minder. Deze vrijdag een nieuwe trend ontdekt. De “scoor net niet geluk beleving”. De voorzet van links, je kopt geweldig in maar helaas net over. Vervolgens prik je de rechterarm triomfantelijk in het hemelsblauw.
Ook een nieuwe agressievorm naar de tegenstander toe. Je wordt verblijd met een stevige veterpoetsbeurt van je rechterschoen. Je zegt met een blik waar Sylvester Stalone danig van terugdeinst: he pas op hoor! Zo kabbelde de avond verder. Bijzonder was dat Bert de Streep het ook rollend kan maar dan met rechts. Dat keepert er erg veel tegenhield (maar dat had niet te maken hebben met 2 spionroden) Potje in het rood geen schim is van Patje in het zwart, Adri het net NIET wist te vinden en fleender ook niet (maar dat is niet bijzonder) Wouter erg op het vinkentouw zat en dat zich maar mager liet uitbetalen, Nestor Wilfrie een slalommetje door de rode defensie had en daarbij een eindpass had…een loopneus geen reden meer is om thuis te blijven ook al ben je dag erna toernooihoofdverantwoordelijk.
Dit alles gadegeslagen door de 45p groupies Brenda en Marijke. Beiden in 45p retrothuistenue met nummer 72 van Jan de tekloppenman. Een shirt waar Ak print aan de Vredenburgstraat (voor al uw druk en print werk) een dikke BMW van kan rijden. Deze meisjes waren dit jaar de winnaressen van de Viva 45p verloting : een volledige 45p avond meemaken (wel ff voor de thee zorgen schatjes) met champagne naast het veld en om 21.30 de lampen uitdoen. We hadden OPZIJ ook gemaild maar die wilde per se tomatensap langs het veld en dat mocht van Paul niet.
Uiteindelijk won zwart door een volledig verkeerd geraakte bal van Xander waar de keeper van rood niets aan kon doen. Ik zou er ook overheen gesprongen zijn.
De 3e helft was goed gevuld. Met 2-jarigen ook lekker goedkoop. De semi orthodox Turks-Syrisch snack avond begon dan wel zwaar orthodox maar in de loop van de avond draaide alles om. Gestuurd door onze volkszanger Bolle Jan (een verwijzing naar de stamkroeg van mannetjes Froger is geen toeval) werd de seventies soul verruild voor siebzig deutsch. Met een support act van een nietszeggende Helene Fisscher gevolgd door een mainstage performance van Hab Ich mir Dich da: Vicky Leandros met :Ich hab die Liebe gesehen. Wat een nummer. Wat een stem, zeiden onzes ooms en tantes dan. Dat waren nog eens duidelijke songfestivaltijden: als ze een jurk draagt is het een vrouw, zo niet dan man. Nu hebben ze een jurk en een baard en zijn ze geen van beiden en eisen ze een eigen toilet.
Om 01.15 fietsen we, naneuriën op Vicky, met een brede glimlach op huis aan. Het was weer top vanavond.

Tot de 8e en de 9e

← Terug naar teampagina